Het dagboek van Alix, assistentiehond in spe

Zaterdag 27 december 2008

Ik maak me op voor een boeiende avond!! We rijden naar het Kerst-HH-café van Hachiko in Merelbeke. Vandaag komen we niet op Hachiko toe, maar in een vreemde zaal vol met mensen, al of niet in een rolstoel en het belangrijkste van al, veel vierpotige speelkameraden die allemaal los lopen!! Joepie, ik mag een hele avond in vrijheid  ravotten met de andere hondjes. Mijn gastmama vindt een HH-café altijd een ongelooflijke belevenis. Al die loslopende honden samen en slechts zelden hoor je een hond een andere grommend op zijn plaats zetten.

Af en toe kom ik mijn natte neus eens tegen Petra’s hand duwen. Voor ze mij in de mot heeft, ben ik al weer door de buitendeur naar de binnenkoer verdwenen om te rollebollen in het gras en het slijk…

Ik ben een vermoeide, vuile, stinkende, maar gelukkige hond als we laat op de avond naar huis vertrekken.

Zondag 28 december 2008

Rustige dag met een leuke wandeling. We krijgen gezelschap van Lanse op zijn fiets. Op het stukje waar ik los mag lopen, sta ik plots neus aan neus met een kanjer van een oude Deense Dog. Maar hij is nog niet te oud om even met mij te spelen. Leuk!

Dinsdag 30 december 2008

Hachikosessietime!! Er is wel heel veel honds en menselijk volk vandaag!

Een legendarische eindejaarssessie met alle gastgezinnen samen! Het begint met een reuze hondenspeelpartij binnen tussen alle gastmama’s, -papa’s en aanverwanten.

Dan gaan we in 3 groepen elk met enkele A-, B- en Z-hondjes aan de leiband op pad.

Opgelet! Het is niet zomaar een wandeling! We doen af en toe een oefeningetje. Kijk eens hoe flink we op onze plaats blijven. Iedereen doet extra zijn best.

Terug in het centrum van Hachiko is de koer mooi kerstig versierd. In een afgeschermd hoekje brandt een vuurkorf. Alle gastgezinnen worden getrakteerd op een glühwein of  jenever en wafeltjes. Wij, hondjes mogen opnieuw vrij met elkaar spelen, maar eerst uit de emmer drinken!

Woensdag 31 december 2008

Tegen de avond rijden we met een goed gevulde wagen naar Ertvelde om daar eindejaarsavond te vieren met Petra’s familie. Ik heb deze namiddag nog een fikse wandeling gemaakt. De vermoeidheid zit nog een beetje in mijn poten. Echt protesteren doe ik niet als ik tijdens de maaltijd op een rustig plekje in mijn bench mag liggen. Nu en dan komt een neefje/nichtje mij eruit halen voor een kleine wandeling in de buurt.

Plots worden de mensen rondom mij zenuwachtig, tellen af en beginnen elkaar te kussen. Een beetje later mag ik aan de leiband mee naar buiten. Ik schrik mij een ongeluk van enkele oorverdovende knallen boven mijn kop en eigenaardige lichtflitsen in de lucht. De kalmte van mijn gastmama stelt mij een beetje gerust, maar ik probeer haar duidelijk te maken dat ik mij binnen toch wel veiliger zou voelen. Mijn onrust maakt plaats voor opluchting als we terug veilig binnen zijn. Terwijl de mensen natafelen, nestel ik mij op mijn dekentje en val in slaap. Was me dat een belevenis.

Donderdag 1 januari 2009

De nieuwjaarsbrieven worden bovengehaald en voorgelezen!

Gelukkig nieuwjaar!

Ook voor mij heeft Silke een brief …. Ik mag voor één keer in de zetel liggen als Silke mijn nieuwjaarsbrief voorleest. Ik snap er niets van maar vind dit toch wel interessant.

Silke en ik, wij twee zijn echte maatjes!

Woensdag 17 december 2008
Mijn gastfamilie heeft het druk voor de kerstdagen. Veel tijd hebben ze niet voor mij. Nochtans doe ik mijn best om nu en dan een “Flinke!”-bedankje te verkrijgen. Ik help mijn gastmama wat op de grond ligt mee op te ruimen. Kijk maar! Alstublieft, de slof van Silke.

Deze avond komt er eindelijk toch tijd vrij voor mij. Yes! Ik mag mee naar Hachiko! Mijn Z-vriendjes wachten mij daar op. Het is een blij weerzien en we staan al onmiddellijk te popelen om te spelen. Daarna moet er wel gewerkt worden. Ik doe een paar oefeningetjes met mijn 6 maanden oudere kameraden mee.

Donderdag 18 december 2008
Voor de tweede dag op rij komen we weer aan bij het centrum van Hachiko, deze keer voor de sessie met mijn A-vriendjes. Ik heb een beetje last van muizenissen… kan mij moeilijk concentreren op wat Petra van mij vraagt. Of zijn het kuren? Maar het aan de voet wandelen kan ik als de beste! Laat mij voor de rest maar gewoon ravotten met mijn speelkameraden!

Zaterdag 20 december 2008
Deze namiddag wandelen we op dijk aan de oude Schelde. Omdat we bijna alleen op de dijk lopen, mag ik los meewandelen. Alles gaat goed tot plots mijn jachtinstinct de kop opsteekt. In een weide met plassen ontdek ik een massa duiven. Ik kan mij niet bedwingen, hou mij Oost-Indisch doof voor de “NON!!” van mijn gastmama… De duiven waren wel gevlogen voor ik ze kon pakken, maar genoten dat ik heb! Ik heb zo’n 5 minuten aan een stuk superhard rondgecrost in de plassen voor ik zin had om op Petra’s roepen te reageren. Heb er ongelooflijk deugd van gehad keihard te kunnen rennen! Wat een hondenleven! Petra was heel blij als ik terug bij haar stond, tot mijn uitschudbeurt vlak bij haar volgde… De rest van de wandeling liep ik terug aan de leiband.
In ieder geval ben ik ’s avonds van al die inspanning toch wel moe en rustig. Alhoewel…
’s Avonds rijden we naar Ertvelde voor het verjaardagsfeest van neefje Stijn. Tijdens het eten slaap ik rustig in de bench. Daarna mag ik in huis rondlopen. Als de kat van het huis de trap afkomt, maar niet doorheeft dat ik ondertussen in haar territorium vrij rondloop, bezorg ik haar bijna een hartaanval… Het beest springt van de schrik over de aperitiefhapjes op de salontafel tegen de kerstboom…. Balans: 1 kapotte kerstbal en een kat die niet meer van de bovenverdieping durft komen tot haar benedenverdieping weer hondvrij is… Jammer, ik heb niets tegen katten. Integendeel, ik wil zo graag met hen spelen… Boeiende wezens, maar ze zijn zo anders dan wij honden…

Zondag 21 december 2008
Mijn gastmama loopt wat zenuwachtig. Hier komt mijn tweede overgangsproef op de hondenclub Bassebeek. Opnieuw slaag ik met glans! Ik ben nu een sociaal bevonden hond die kan blijven zitten en mooi aan de leiband meeloopt zonder trekken en rustig aan de voet kan zitten! Ik mag officieel de eerste keer met de B-groep meetrainen. Leuk!

Woensdag 24 december 2008
Petra en ik vertrekken op kerstkaartjesronde. Dit wil zeggen dat we al onze kerstkaartjes voor de buren en vrienden in Gentbrugge gaan posten, gevolgd door een hele lange wandeling door de Gentbrugse Meersen. Veel mensen komen we niet tegen vandaag. Petra zegt dat die allemaal hun kerstfeest aan het voorbereiden zijn. Hier en daar mag ik een stukje loslopen. Ik moet immers leren in de buurt blijven en komen als mijn gastmama mij roept.
In een bosje waar Petra denkt geen volk te zien, geeft ze mij de vrijheid. Ik merk plots een leuk kindje op en storm met al mijn enthousiasme op haar af. Het kind is er zo ongelooflijk hard van geschrokken dat ze er een kwartier nadien nog van stond te gillen. Later blijkt dat haar papa net over een grote boze wolf had verteld… Het kindje heeft mij nadien toch durven aaien. Terug dikke vriendjes!
Wat verder mag ik in een ander bos opnieuw los lopen. Ik geniet er met volle teugen van, kom zelfs een paar keer echt braaf naar Petra als ze mij roept. Plots verdwijn ik uit Petra’s zicht. Ik hoor ze wel roepen, maar ik heb een speelkameraadje gevonden en dat is nu even interessanter! Petra ziet mij spelen met een kleiner hondje, komt dichterbij en slaat een praatje met het baasje. Ik blijf met het hondje spelen, ook al geeft mijn gastmama aan dat het tijd is om op te stappen. Ik heb zelfs absoluut niet door dat Petra ondertussen een heel eind verderop wandelt en zelfs uit het zicht verdwijnt… Na de vierde keer dat Petra roept, vind ik het toch veiliger afscheid te nemen van mijn nieuwe maatje en mijn gastmama te volgen. Ze is blij als ik eindelijk bij haar blijf zitten en na wat leuke oefeningetjes een koekje krijg en … mijn halsband om krijg. Een eindje verder maak ik kennis met 3 lieve ezeltjes.
Terug thuis krijgen we bezoek van Arne’s familie. Ze komen kerstavond vieren bij ons. Terwijl de mensen eten en drinken en pakjes uitdelen, geniet ik van de gezellige sfeer en de aandacht van de kindjes.

Donderdag 25 december 2008
Kerstdag brengen we rustig met ons viertjes door. Ik krijg ook een pakje en loop er onmiddellijk fier mee in mijn muil!

Tijdens de feestelijke kerstmaaltijd zoek ik een plekje onder tafel. Het feesttafelkleed is nogal groot. Ik kan er net met mijn kop onderuit komen…