Het dagboek van Alix, assistentiehond in spe

Dinsdag 24 februari 2009

Ik dacht zo even voor mezelf een feestje te bouwen voor mijn verjaardag: vanmorgen in de zoomart had ik deugnieterige kuren. Veel snuffelen op de grond, het niet kunnen laten andere hondjes hun kop zot te maken en bovenal lagen er onweerstaanbare brokjes in een kom aan de uitgang… Ik ben daar stiekem gretig naartoe gedoken en yes! Het heeft mij wat opgeleverd! Ze waren lekker. Petra is niet echt akkoord, maar omdat het mijn verjaardag is, ziet ze het min of meer door de vingers…

Terug thuis word ik overladen met cadeaus en met een papieren kroon op mijn toot (?) Moest er natuurlijk meteen ook een foto van gemaakt. Zie mij hier nu zitten… Maar Silke heeft wel mijn bench fantastisch mooi versierd!

Donderdag 26 februari 2009

Tijdens deze week schoolvakantie heb ik al veel aandacht gekregen en tijd doorgebracht met mijn gastgezin. Ze nemen mij zoveel mogelijk overal mee naartoe. Voor mijn gastmama is het vandaag eventjes geen vakantie. Ze moet een paar uurtjes gaan werken in het NMC De Bourgoyen in Mariakerke. Ze werkt daar als medewerkster voor de educatieve cel van de Milieudienst van Stad Gent.

Je raadt het nooit! Ik mag vandaag met haar mee gaan ‘werken’! Daar gaat mijn cape over mijn rug! Petra leidt mij een metalen trap op aan de buitenkant van een groot gebouw. Halverwege de trap besef ik dat dit toch wel eng is en ik sla in paniek! Diep onder mijn poten zie ik de grond door de trapgaten. Met veel moeite lokt ze mij tot aan de overloop, maar het tweede deel krijgt ze mij met geen stokken op… Ik ben nooit een held geweest op open trappen… Dan maar weer naar beneden. Oef…

Binnen moeten we eerst nog de mevrouw aan het onthaal overtuigen dat ik als speciale (assistentie)hond wel degelijk binnen mag en dan nemen we de lift naar boven naar het kantoor van mijn gastmama. Haar collega’s horen haar vol bewondering uit en ik gedraag mij op alle vlakken voorbeeldig! Ik ben een doetje! Ik blijf mooi op de mij toegewezen plaatskes liggen, demonstreer mijn kunnen en doe iedereen versteld staan dat ze niet eens gemerkt hebben dat er daar een hond in de zaal was, zo braaf! Ik mag ook even meerijden in de camionette. Wat maakt dat ding een lawaai, maar ‘t is wel leuker dan in een auto.

’s Avonds leef ik mij uit op de Hachikosessie met mijn A-vriendjes. Het gaat er weer onstuimig aan toe tot we tot de orde geroepen worden. Werken geblazen! We oefenen het in de auto springen. Hier ben ik niet gretig op… En toch verras ik Petra: ik spring er moeiteloos in! Niet moeilijk, Alien lonkte al vanuit de koffer naar mij…

Later lopen we weer richting autokoffer en ik spring er gezwind in… alleen houdt Petra mij tegen met een ‘NON!’   Oeps, niet goed geluisterd. Ik moest er enkel mijn voorpoten op zetten. Even later moet ik wel in de auto springen. Maar nu gaan ze mij niet meer hebben hoor! Ik wil niet meer! Punt uit en dit hou ik de komende vier dagen vol!

Zondag 1 maart 2009

Vandaag een uitstap met het hele gezin naar Koolkerke (Brugge). Ik kom op mij bekend terrein!  En ja, als de voordeur opengaat herken ik mijn kwekermama Hilde van het Hof Tenberge … en mijn mama Enya!!!! We snuffelen elkaar grondig gedag. Ook tante Floere, tante Cleo en nichtje Ginger begroeten mij vol enthousiasme.

Wij, viervoeters, mogen ons uitleven in de gigantische tuin. Vooral het spelen met Ginger buiten is super! Alleen Enya blijft liever binnen knuffelen met Silke.

De mensen blijven binnen praten over de geplande gezinsuitbreiding. Ik krijg er binnenkort broertjes, zusjes en neefjes en nichtjes van tante Floere bij… En misschien komt er begin juli wel een zusje mee in Gentbrugge wonen! Maar daar sta ik voorlopig nog niet bij stil. Nu interesseert mij het ravotten met Ginger. Voor we vertrekken wordt er nog een groepsfoto getrokken in de tuin. Dag mama Enya!

Terug thuis bereiden Silke en Petra een spreekbeurt over honden voor. Ik leg mij aan hun voeten als inspiratiebron.

Woensdag 4 maart 2009

Cavia Flapje kreeg net een propere kooi. Ik heb alles van bij het begin aandachtig op de poot gevolgd. Mensen zouden schrik hebben dat ik haar iets zou aandoen. Loos alarm! Ze is mijn dikke vriendin en ik doe haar zeker geen kwaad! Ik zie er alleen maar op toe dat ze het beste van het beste krijgt… Ze krijgt een lieve lik!

Zondag 8 maart 2009

Silke moet oefenen voor haar klarinetles morgen. Ik zet mij gezellig te luisteren naar het concert.

In de namiddag volgt een fikse wandeling samen met mijn gastmama. Omdat ik nogal fel reageer op de eendjes in het water, stelt Petra mij op de proef door mij vlakbij het water te laten blijven zitten. Deze keer is mijn wilskracht sterk genoeg om mij niet te laten verleiden in de fout te gaan. Laat ze maar kwaken die eenden!