Dinsdag 10 maart 2009
Ik ben verdrietig. Ik ben een arm schaap. Ik krijg geen aandacht. Mijn gastmama zit in haar zetel en kijkt naar TV. Mijn twee spinnende vierpotige huisgenoten, Roefel en Cleo liggen op haar schoot en krijgen al de aandacht die ze wensen en heel de tijd door aaikes… Ik ben jaloers, leg mijn kop eerst op de zetelleuning in de hoop dat ik zo aandacht kan trekken met mijn zieligste Labradorblik. Ja, een Golden Retriever als ik kan dat ook…
Als dat niet lukt, duw ik Petra’s hand naar boven om ook geaaid te worden. Yes, ze heeft het gemerkt! Mijn gastmama lacht en fluistert iets als “Gij zielepoot en jaloerse meid! En dan willen ze op Hachiko dat wij, gastgezinnen aan die verleiding moeten weerstaan… Allé, ‘t is goed, maar gij moet er eerst iets voor doen, hè. Alix, bonjour!” Daar gaat mijn poot al de lucht in en mijn kop weer smekend op haar schoot naast de kat Roefel. Oef, opzet geslaagd! Daar volgt een langdurige heerlijke aai op mijn bol.
Donderdag 12 maart 2009
Op de Hachikosessie zie ik Airco, Alien, Austri en Alpha weer. Joepie! Het gaat er weer hevig aan toe. Maar na het spelen moet er gewerkt worden. En wij, A’jes, nu de oudste lichting assistentiehonden in opleiding in de gastgezinnen, worden wat strenger onder handen gepakt. ‘t Begint ingewikkeld te worden met al die nieuwe commando’s die er bij komen. Maar we doen ons best. Soms moet ik toch wel een tijdje nadenken als ik een commando krijg. Maar meestal doe ik het na wat aandringen of met wat geheugensteuntjeshulp toch wel. Goe bezig!
Vrijdag 13 maart 2009
Ik mag vanavond mee naar de algemene ledenvergadering van hondenclub Bassebeek in café de Club. Ik krijg wel mijn Hachikocape aan. Dus we zullen ons rustig moeten houden en werken… Even is dat rustig blijven iets moeilijker als ik merk dat mijn kleine makker, de Jack Russel Boy daar ook is. Maar al gauw plof ik mij neer aan Petra’s voeten. De rest van de vergadering move ik niet meer en horen ze mij niet. Zo past het een voorbeeldige assistentiehond.
Woensdag 18 maart 2009
De bel gaat en plots wordt ons huis bestormd door nog 4 andere achtjarige tweevoeters die de verjaardag van Lanse mee komen vieren. Ambiance in de keet! Ik laat mij opgaan in de heerlijke drukte die kinderen kunnen veroorzaken.
Voor mij is dit ook feest : ik draag stukken ridderpak, een helm en ander speelgoed dat blijft rondslingeren tot groot jolijt van de kinderen. Even later mag ik zelfs mee voetballen. Als ze voor de taart aan tafel gaan, vlieg ik wel in de keuken… Even later zijn ze plots allemaal weg en keert de rust terug.
Zaterdag 21 maart 2009
Het is een prachtige lentenamiddag boordevol zonneschijn. Ideaal om buiten te werken! Petra neemt mij mee naar het terrein van de hondenclub.
Ik word daar aan de lange leiband gelegd en mag toekijken hoe de leden de handen uit de mouwen steken voor een ware lenteopkuis van het terrein. Er worden bomen gesnoeid, takken weggeruimd, toestellen in elkaar getimmerd en geschilderd. Iedereen is ijverig bezig. Wie denk er nu dat ik met mijn twee voorpoten over elkaar gekruist, ga blijven liggen toekijken? Al die bedrijvigheid werkt aanstekelijk en al gauw ontdek ik een plekje zand waarin hoognodig graafwerken gedaan moeten worden! Niet helemaal met de zin van Petra… dan ga ik maar helpen takken versleuren… Dat maakt de mensen wel gelukkig.
Zondag 22 maart 2009
Met mijn darmen is er blijkbaar toch iets niet in orde… Ik heb deze nacht diarree gehad. Om zes uur heb ik mijn gastgezin wakker gepiept, kon het echt niet meer inhouden… Opkuiswerk voor mijn gastmama. Sorry….
Tegen de middag voel ik mij al een stuk beter en zit de energie er goed in. We trekken met de kindjes en nog wat buren naar de karnavalstoet in Merelbeke.
Er is heel wat drukte en lawaai en dit maakt mij wat nerveus, maar echt schrik heb ik niet. Ik wil de kindjes nog helpen snoepjes van de grond rapen, maar als ik er eentje kapotbijt, vindt Petra dit niet meer zo een goed idee…
Silke probeert van elke Karnavalwagen confetti af te luizen en kan het niet laten die af en toe over mijn bol te gooien. Nu zijn we geconfettieeerd!!!
Je raadt nooit wie ik daar tegenkom! Binca, de 6 maand oude Labradoodle en Neutro, assistentiehond aan de zijde van Erwin Beckers. Nu zijn we met drie vertegenwoordigers van Hachiko!
Woensdag 25 maart 2009
Met de stoelgang weer alles oke en maar goed ook!
Het is een regenachtige dag vandaag en ik mag ’s morgens vroeg mee de deur uit, eerst naar de Milieudienst in Gentbrugge, iets gaan afgeven aan Petra’s collega’s, daarna naar Mariakerke naar het NMC De Bourgoyen. Door de regen moet ik even wachten in de auto vooraleer ik mee het gebouw binnen mag. De rest van de voormiddag lig ik als voorbeeldige inspiratiebron aan Petra’s voeten terwijl zij ijverig haar bureauwerk doet.
Donderdag 26 maart 2009
De sessie wordt gegeven door Hilde. We moeten achtereenvolgens veel oefeningen doen en ik doe ze wonderbaarlijk goed! We zijn allemaal trouwens goed bezig! Op het einde van de sessie heb ik een ongelukje voor… Ik begin plots te piepen, maar mijn gastmama verstaat niet onmiddellijk wat het probleem is? Oeps, ik kan het niet meer houden… Een cadeautje midden in de zaal… dan vlieg ik natuurlijk buiten om een besoinske te doen. Maar ja, ik had het ook te druk met spelen daarnet toen we midden in de sessie buiten gestuurd werden voor een plaspauze…
Zaterdag 28 maart 2009
Vanavond mag ik uit naar het hulphondencafé. Dit betekent… jawel, hondjesspeeltijd! Ik speel met Xunto van Annelies, Valéas van Daphné en nog vele anderen, terwijl Petra een babbeltje slaat.
Maandag 30 maart 2009
Ik krijg bij mijn maaltijd vandaag ontwormingspillen… in de hoop dat dit het einde betekent van mijn darmmiserie?








Daphné zei,
9 april 2009 @ 4:22 pm
Die laatste ontwormingspillen heb ik ook gekregen… Ohja, das meer eten in mijn maag!
Uw speelkameraad,
Valéas
leenenyankee zei,
10 april 2009 @ 6:23 pm
Ik was ook van de partij op t café!
Yankee