Het dagboek van Alix, assistentiehond in spe

Donderdag 18 juni 2009

Op de sessie vliegen we met vijf viervoeters in de kofferbak van de Hachiko-auto. Caroline vervoert ons naar een plekje dat ik nog niet ken. Ha! Daar zie ik mijn gastmama weer. Ik krijg mijn Hachikocape en leiband aan, mag samen met de anderen nog eens op een plaspleintje, maar ben meer geïnteresseerd in de anderen. Van plassen komt er niet veel in huis. Even later wandelen we  hondenclub Ponderoza van Merelbeke binnen. Aan de ingang worden we meteen zwaar op de proef gesteld: we moeten allemaal mooi naast elkaar blijven liggen terwijl voor en achter ons honden passeren in alle maten en soorten. Maar we doen super ons best om aan de ‘gewone’ honden te tonen dat wij speciaal zijn…

Even later mogen we een plein op en krijgen les van een instructeur van de hondenclub. Ook deze oefeningetjes lukken prima. Bij de apporteeroefening krijg ik wel een beetje ‘het zot’. Ik kan het niet laten om mijn trofee toch eerst nog eens aan de andere hondjes te tonen vooraleer ik het ga afgeven bij mijn gastmama. Naar goede oude gewoonte, allé, sinds een paar sessies toch, eindigen we op café. Wat een hoop vreemde Goldens zijn er hier! Maar ook hele grote rare honden met een snorrebaard.

Woensdag 24 juni 2009

Na een paar kalme dagen met de gewone routine van eten, slapen, wandelen en spelen, mag ik nog eens mee naar de  training op hondenclub Bassebeek. Ik ben redelijk wild, maar voer toch alle oefeningen uit zoals het moet.

Vrijdag 26 juni 2009

Ja, het is het einde van het schooljaar. Arne en Petra hebben het razend druk en laten mij vanwege hun werkverplichtingen regelmatig alleen achter. Maar vanavond heb ik geluk! Petra pakt mij mee naar een etentje met haar vroegere collega’s van het Ecologisch Centrum en Schoolhoeve De Campagne in Drongen. Iedereen daar is vertederd bij het zien hoe goed ik luister en hoe rustig ik mij gedraag. Mijn gastmama weet weer heel de avond te vertellen over mij en Hachiko. Tussen twee maaltijdgangen door neemt Petra mij mee in het prachtig parkje waar ik mij eens even goed mag uitleven. Daarna lig ik weer met mijn Hachikocape aan flink onder tafel terwijl de tweevoeters eten. Ik kwispel gelukkig als ik voor we vertrekken een heerlijk stukje beenhesp mag verorberen. Eigenlijk heb ik dat wel verdiend hè…

Zaterdag 27 juni 2009

Een autorit brengt ons naar Koolkerke bij Brugge. De pups van Floere zijn nu 5 weken oud. Tijd om nog eens op puppybezoek te gaan bij tante Floere en mama Enya in het Hof Tenberge. Er lopen wel 19 kleine Alixjes op een afgesloten pleintje rond die, ofwel liggen te slapen, ofwel op, over, onder elkaar kruipen, speelgoed apporteren of een oor – pootaanval lanceren op een broertje of zusje.

Ik word gek van al die pups die op mij komen afgestormd. Ik weet niet waar kruipen als ze proberen bij mij te drinken. Hier kan ik echt niet aan uit?? Wat willen die kleine spruiten van mij?

Eentje met een roze bandje valt mijn staart aan terwijl ik in een hoekje even rust had gevonden. Omdat het er maar eentje is, laat ik ze maar begaan. Dit vind ik nog wel leuk en speel even met haar verder. Silke en Lanse zitten ook onder de pups en hebben alle moeite van de wereld om hun schoenveters en broek nog ongeschonden te houden, maar ze gieren het uit van de pret. Van al dat puppygeweld val ik op de terugweg in de koffer in een diepe slaap. Ik droom luidop van aanvallende pups…

In de namiddag stappen we met heel de familie naar het park in Gentbrugge. Ik hoor al van ver het lawaai van een orkest dat op een podium muziek maakt. Het is de muziekhappening georganiseerd door de muziekacademie. en er loopt enorm veel volk. Maar wij gaan naar binnen de trap op naar een lokaaltje boven. Silke en haar medeklarinetstudentjes geven daar een miniklarinetconcert je. Ik vlei mij rustig neer onder de stoel van Petra. Even later zetten we ons toch op het terras te luisteren naar het concert van de harmonie buiten. Het lawaai dat dat met zich meebrengt, doet mij niets. Ik speel wel weer de grote verleidster en kijk met mijn vertederendste puppyblik naar de voorbijgaande tweevoeters in een poging toch een aaike in de wacht te slepen…

Maandag 29 juni 2009

Na een druk weekend, laat Petra mij nog niet gerust. Het is Petra’s laatste werkdag voor de grote vakantie en ik mag mee gaan werken in Mariakerke. Maar eerst help ik de kindjes mee afzetten aan de schoolpoort. Deze werkdag is drukker dan gewoonte, maar daar trek ik mij niets van aan.

Vrijdag 29 mei 2009

We gaan met heel de familie op wandel. Een straat verder wordt een burenaperitief georganiseerd. Terwijl de mensen drinken en eten, voer ik een aantal commandootjes uit.  Dit is niet gemakkelijk want de kindjes beginnen te voetballen op het pleintje en ik heb de grootste moeite van de wereld om rustig op mijn plaatske te blijven.

Omdat ik nog niet echt mijn wandeling heb gehad, besluit Petra om met mij verder door te stappen naar de avondmarkt en de kermis in Gentbrugge. Het is sterker dan mezelf… Ik kan niet weerstaan aan de lekkere geurtjes en al dat verleidelijks dat hier op de grond ligt. Mijn gastmama moet mij gedurig tot de orde roepen. Op het einde van de marktstraat weet ik wel weer perfect wat ‘Pas toucher!’ betekent. We steken een drukke baan over en komen aan rare toestellen die veel lawaai maken. We slalommen tussen de massa tweevoeters en ik loop niet echt op mijn gemak. Mijn gastmama doet haar best om mij zoveel mogelijk aan te moedigen. Na een tijdje loop ik alweer wat vrolijker.

Zaterdag 30 mei 2009

Met de auto rijden Petra en ik naar Mariakerke. Het is prachtig weer voor een fikse wandeling in het natuurreservaat de Bourgoyen. Ik geniet van de rust … en de nieuwe geurtjes hier. Voor we naar huis vertrekken, stappen we nog even het gebouw binnen waar Petra werkt en dat ik zo goed ken omdat ik regelmatig mee mag komen werken. Petra komt iets ophalen dat ze nog vergeten was.

Zondag 31 mei 2009

Vandaag weer een uitstap met de voltallige roedel! Enkele sfeerbeelden van  de Dag van het Park in Gentbrugge.

Maandag 1 juni 2009

Mijn gastgezinleden hebben allemaal vrijaf. Dit betekent drukte in huis maar ook actie. We rijden met de auto naar Koolkerke!  Mijn mama Enya van het Hof  Tenberge is op 15 mei bevallen van 8 nieuwe stiefbroertjes en 2 lieve stiefzusjes! Tante Floere heeft 5 dagen later 8 nichtjes en 1 neefje op de wereld gezet.

Na een lange autorit mag ik mee op babybezoek. Enya en Floere liggen hun kroost eten te geven elk met hun nest in een bak naast elkaar. Het zijn net piepende kleine wormpjes van 2 weken oud die daar liggen te krioelen… Ik snap het allemaal niet zo best. Van opwinding begint mijn muil te schuimen…

Petra mag een wormpje vastnemen. Het past net in haar hand.

Donderdag 4 juni 2009

Op de Hachikosessie krijgen we een wollen touwtje als leiband. Petra geeft mij strikte instructies om toch maar te vermijden dat ik trek. En het lukt! Mijn touwtje is geen enkele keer doorgekrakt. In de tuin doen we zelfs een oefening ‘blijven liggen’ terwijl er twee hanen kakelend rondlopen. Ik blijf mooi, maar wel onrustig liggen. Petra is fier op mij. Dan volgt een apporteeroefening. Ik vlieg naar de weggeworpen schoen aan de andere kant van de omheiningsdraad en kom in de tuin waar ik mij ineens herinner dat de kippen achteraan lopen… Ik laat de schoen vallen nog voor ik hem mooi heb teruggebracht en schiet de tuin in tot grote paniek van mijn gastmama… Die vindt mij achteraan in de tuin vlakbij een struik waar een doodsbange haan, gelukkig ongedeerd, zich veilig verscholen heeft. Dat jachtinstinct van mij zal met nog wat training iets meer onderdrukt moeten worden…

Zondag 7 juni 2009

Het is Clubkampioenschap op hondenclub Bassebeek. Omdat mijn aangeleerde commando’s en die van de hondenclub nogal verschillen en er een vreemde instructeur punten komt geven, blijft het voor mij bij supporteren voor de viervoeters van mijn groepje vanachter de afsluiting.

Zaterdag 13 juni 2009

Na een weekje met af en toe een dag mee gaan werken met Petra, afgewisseld met zeer rustige dagen thuis, is het weekend weer daar. Deze middag mag ik mee naar Zoomart om te gaan luisteren naar een workshop hondentraining van Hilde Quisquater. Ik vind vooral de rare modellen hond rondom mij boeiend en nodig ze uit om te spelen. Maar Petra maakt mij duidelijk dat ik mij moet gedragen.  De mevrouw hurkt neer en kiest net mij eruit om te tonen hoe mensen kunnen zien dat ze met een sociale, vriendelijke hond te maken hebben! Hoe doe ik het toch… 

Dinsdag 16 juni 2009

’s Avonds na haar werk neemt Petra mij uit voor een wandeling in de Gentbrugse Meersen. Het is een prachtige zonnige avond. Achter de sporthal mag ik even los lopen en spelen met een bleke labradorteef. Helaas sukkel ik in mijn zottigheid in een vieze gracht… Ik kom er na wat reclamerend gesmeek van mijn gastmama stinkend en zwart van het slib uitgekropen. Ik schud mij eerst eens goed uit met als gevolg dat de witte (!) broek van Petra er ook lief uit ziet. Dan zoeken we in de buurt een grote heldere plas waar ik mij languit in neervlei om de vuiligheid al een beetje kwijt te zijn.

Thuis word ik verder proper en drooggewreven. Maar het duurt een tijdje voor ik weer binnen in huis mag…

Woensdag 17 juni 2009

Meestal valt de vuiligheid na een tijdje gewoon van mijn vettige pels af. Ik ben een retriever voor iets, hè. Deze keer stink ik na gisteren nog steeds uren in de wind… Petra is shampoo gaan halen, heeft een paar emmers lauw water buiten gezet en begint mijn pels te spoelen en in te zepen met de deskundige hulp van Silke en het nichtje.

Even later moet zelfs de spuit eraan te pas komen om de zeep eruit te krijgen. Ik ben er bij dit alles eigenlijk niet zo graag bij. Het droogwrijven met de handdoek en het borstelen onderga ik met de staart tussen de poten.

Even later ben ik opgelucht als ik in het zonnetje mag zitten drogen. Oef, ik heb mijn eerste wasbeurt overleefd!

Ik heb een lekkere bullenpees verdiend…

Maandag 18 mei 2009

‘t Is weer werken geblazen vandaag. Ik mag mee gaan ‘Grasshoppen’ . Ik ben het nu goed gewoon mee te rijden met de camionette en weet wat er van mij verwacht wordt als Petra staat les te geven. Na de nodige uitleg en de instructies dat de kindjes mij gerust moeten laten, gedraag ik mij voorbeeldig rustig. Ik volg van op afstand aandachtig wat er rondom mij allemaal gebeurt. Af en toe loop ik met Petra mee tot bij de kindjes. Ik kijk al uit naar het moment dat ik mag optreden. Dat is altijd het succes van de voormiddag. Tot groot jolijt van de kindjes geef ik een pootje, blaf op commando, raap sleutels van de grond op en speel met een plastieken fles. Als een kindje mij probeert te lokken, blijf ik mooi op mijn plekje liggen. Blijven liggen betekent ook blijven liggen hé. Ik laat mij niet meer verleiden hoor. Mijn optreden wordt met applaus van de kindjes en de juffen onthaald… 

Tijdens de namiddag vlei ik mij uitgeput drie uur aan een stuk aan Petra’s voeten neer. Even doe ik Petra’s collega’s opschrikken als ik luidop droom. Als Petra aanzet om naar huis te vertrekken, heb ik niet veel zin om op te staan. Ze moeten er serieus achter zitten om mij mee te krijgen. Ja, soms ben ik een luie prei… Je zou het mij niet afgeven, maar toch is het zo!

Woensdag 20 mei 2009

‘t Is raar maar als we op hondenclub Bassebeek aankomen, zie ik zowel medehondjes van de hondenclub als mijn kameraadjes Airco, Alien, Alfa en Austri van Hachiko klaarstaan aan de draad van het terrein. Yes, dat wordt leuk! Met de camera in de aanslag vertonen we onze Hachikokunsten.

We springen met z’n allen op de trap. Even is het rustig, maar daar beginnen Airco en Alfa met elkaar zot te doen. Dat maakt het voor ons, meiden iets moeilijker om geconcentreerd te blijven, maar het lukt toch om er met z’n vijven mooi bovenop te staan tot we er weer af mogen.

Het wandelen in alle richtingen, blijven liggen en nog meer tonen we ook met fierheid.

Meer foto’s vinden jullie met een klik hier.

Ook deze sessie sluiten we weer af met op café gaan. Onder de tafel van café De Club houden we een gezellig onderonsje van de gele jasjes terwijl onze gastgezinnen boven tafel drinken en kletsen.

Donderdag 21 mei 2009

Vandaag is het de dag van de maff(end)e meiden of luie preien. Silke ligt met haar benen in de lucht komiek in de zetel. Ik lig in een kronkel in mijn bench. Zalig!!

Zaterdag 23 mei 2009

Er zijn hier grote feesten in Gentbrugge. Het is prachtig weer en Petra en ik schuimen de straten af in onze buurt tussen de rommel van de rommelmarkt. Terwijl mijn gastmama een poging doet om het uitgestalde gerief te bekijken, heb ik meer interesse in andere hondjes die in mijn buurt komen of lekkernijen die op de grond te vinden zijn. Ik krijg het zo moeilijk afgeleerd hè en toon vandaag nog eens mijn kuren. Als wat later de fanfare passeert met oorverdovend getsjing en we even halt houden tussen de rondvliegende majorettenstokken, heb ik heel wat minder te vertellen. Wennen aan lawaai en drukte kan een hond nooit genoeg oefenen. Als ik merk dat Petra gewoon reageert, ben ik al iets meer gerust gesteld. Ik ben nog blijer als we de drukte verlaten.

Zondag 24 mei 2009

Samen met oma, Lanse en Petra gaan we op sneukelwandeling in de Gentbrugse meersen. Dit vind ik zeer leuk! Met mijn cape aan trek ik natuurlijk weer de aandacht van vele voorbijgangers. Mijn gastmama vertelt tegen iedereen en alleman over Hachiko. Ik ben weer levende reclame en haal mijn charmes boven om de omstaanders te verleiden mij te aaien. ‘t Is natuurlijk de bedoeling niet, maar ‘t is het proberen waard om gratis beloningskes te ronselen… Het lukt mij echter minder en minder. Heeft dat jasje op mijn rug daar iets mee te maken?

De tocht sluiten we af met een terrasje en met zicht op, jawel, een roofvogelshow… Omdat ik gek word bij het zien van al die interessante gevleugelde wezentjes en omdat er toch enig risico aan verbonden blijkt te zijn op het moment dat deze vogels vrij mogen rondvliegen, volgen Petra en ik van op een zekere afstand de show. Ik kom er gelukkig zonder vachtscheuren door aanvallende vogels vanaf…