Donderdag 18 juni 2009
Op de sessie vliegen we met vijf viervoeters in de kofferbak van de Hachiko-auto. Caroline vervoert ons naar een plekje dat ik nog niet ken. Ha! Daar zie ik mijn gastmama weer. Ik krijg mijn Hachikocape en leiband aan, mag samen met de anderen nog eens op een plaspleintje, maar ben meer geïnteresseerd in de anderen. Van plassen komt er niet veel in huis. Even later wandelen we hondenclub Ponderoza van Merelbeke binnen. Aan de ingang worden we meteen zwaar op de proef gesteld: we moeten allemaal mooi naast elkaar blijven liggen terwijl voor en achter ons honden passeren in alle maten en soorten. Maar we doen super ons best om aan de ‘gewone’ honden te tonen dat wij speciaal zijn…
Even later mogen we een plein op en krijgen les van een instructeur van de hondenclub. Ook deze oefeningetjes lukken prima. Bij de apporteeroefening krijg ik wel een beetje ‘het zot’. Ik kan het niet laten om mijn trofee toch eerst nog eens aan de andere hondjes te tonen vooraleer ik het ga afgeven bij mijn gastmama. Naar goede oude gewoonte, allé, sinds een paar sessies toch, eindigen we op café. Wat een hoop vreemde Goldens zijn er hier! Maar ook hele grote rare honden met een snorrebaard.
Woensdag 24 juni 2009
Na een paar kalme dagen met de gewone routine van eten, slapen, wandelen en spelen, mag ik nog eens mee naar de training op hondenclub Bassebeek. Ik ben redelijk wild, maar voer toch alle oefeningen uit zoals het moet.
Vrijdag 26 juni 2009
Ja, het is het einde van het schooljaar. Arne en Petra hebben het razend druk en laten mij vanwege hun werkverplichtingen regelmatig alleen achter. Maar vanavond heb ik geluk! Petra pakt mij mee naar een etentje met haar vroegere collega’s van het Ecologisch Centrum en Schoolhoeve De Campagne in Drongen. Iedereen daar is vertederd bij het zien hoe goed ik luister en hoe rustig ik mij gedraag. Mijn gastmama weet weer heel de avond te vertellen over mij en Hachiko. Tussen twee maaltijdgangen door neemt Petra mij mee in het prachtig parkje waar ik mij eens even goed mag uitleven. Daarna lig ik weer met mijn Hachikocape aan flink onder tafel terwijl de tweevoeters eten. Ik kwispel gelukkig als ik voor we vertrekken een heerlijk stukje beenhesp mag verorberen. Eigenlijk heb ik dat wel verdiend hè…
Zaterdag 27 juni 2009
Een autorit brengt ons naar Koolkerke bij Brugge. De pups van Floere zijn nu 5 weken oud. Tijd om nog eens op puppybezoek te gaan bij tante Floere en mama Enya in het Hof Tenberge. Er lopen wel 19 kleine Alixjes op een afgesloten pleintje rond die, ofwel liggen te slapen, ofwel op, over, onder elkaar kruipen, speelgoed apporteren of een oor – pootaanval lanceren op een broertje of zusje.
Ik word gek van al die pups die op mij komen afgestormd. Ik weet niet waar kruipen als ze proberen bij mij te drinken. Hier kan ik echt niet aan uit?? Wat willen die kleine spruiten van mij?
Eentje met een roze bandje valt mijn staart aan terwijl ik in een hoekje even rust had gevonden. Omdat het er maar eentje is, laat ik ze maar begaan. Dit vind ik nog wel leuk en speel even met haar verder. Silke en Lanse zitten ook onder de pups en hebben alle moeite van de wereld om hun schoenveters en broek nog ongeschonden te houden, maar ze gieren het uit van de pret. Van al dat puppygeweld val ik op de terugweg in de koffer in een diepe slaap. Ik droom luidop van aanvallende pups…
In de namiddag stappen we met heel de familie naar het park in Gentbrugge. Ik hoor al van ver het lawaai van een orkest dat op een podium muziek maakt. Het is de muziekhappening georganiseerd door de muziekacademie. en er loopt enorm veel volk. Maar wij gaan naar binnen de trap op naar een lokaaltje boven. Silke en haar medeklarinetstudentjes geven daar een miniklarinetconcert je. Ik vlei mij rustig neer onder de stoel van Petra. Even later zetten we ons toch op het terras te luisteren naar het concert van de harmonie buiten. Het lawaai dat dat met zich meebrengt, doet mij niets. Ik speel wel weer de grote verleidster en kijk met mijn vertederendste puppyblik naar de voorbijgaande tweevoeters in een poging toch een aaike in de wacht te slepen…
Maandag 29 juni 2009
Na een druk weekend, laat Petra mij nog niet gerust. Het is Petra’s laatste werkdag voor de grote vakantie en ik mag mee gaan werken in Mariakerke. Maar eerst help ik de kindjes mee afzetten aan de schoolpoort. Deze werkdag is drukker dan gewoonte, maar daar trek ik mij niets van aan.
