Het dagboek van Alix, assistentiehond in spe

Donderdag 30 augustus 2009

Met de auto rijden we naar Sint-Amandsberg voor een avonturenwandeling met de kindjes in een heel leuk park. Er is hier een vijver met eendjes en Inca en ik mogen eventjes pootje baden. Inca vindt dit maar raar en krijgt even het zot. Petra wordt nat gespetterd, maar omdat het warm is, kan ze er nog wel om lachen… We vervolgen onze tocht langs smalle paadjes tussen hoge struiken en bomen, onder en over boomstammen.

Inca wandelt met Lanse, ik met Silke. Af en toe mag ik ergens opspringen. Dat doe ik graag!

Als we aan een groot speeltuig komen, mogen we uitrusten in een schommelmand. Tijd voor een fotosessie!

Wanneer het begint te druppelen, vertrekken we terug naar huis. Het is toch etenstijd voor Inca!

’s Avonds neemt Petra mij mee naar de sessie. Na een korte speeltijd in het centrum van Hachiko, wandelen we met ons A-team naar de parking van de Colruyt. We zullen de klanten daar eens laten zien wat we al allemaal kunnen! Springen op een stapel palletten, op een plaatske blijven terwijl er auto’s op en af de oprit passeren, voorbijgangers een poot geven, een leeg colablikje oprapen en brengen, recht naar ‘t baasje komen als we geroepen worden, mooi op een rijtje liggen elk op een autoparkeerplaats ‘geparkeerd’  …

Eigenlijk kunnen wij wel al veel!

Ook als we terug in het centrum zijn, volgen er nog enkele moeilijke oefeningen. Er wordt mij gevraagd om met twee voorpootjes op een tafel te komen leunen. Ik begrijp dit echter verkeerd en, springveer als ik ben, zit ik tot groot jolijt van de toeschouwers pardoes met vier poten op tafel! De oefeningen op tafel gaan minder vlot; ik twijfel en durf immers niet meer goed. want de tafel wiebelt en ik wil niet nog eens in de fout gaan… We eindigen de sessie met een leuk speelmoment.

Zondag 2 augustus 2009

’s Morgens vroeg zetten we de kindjes af aan het station. Ze vertrekken op scoutskamp. Wat zal het rustig zijn in huis!

Tegen de middag vertrekken we met de auto naar Beervelde voor de Hondsdolle dag. Vzw Hachiko heeft daar een stand en gaat enkele demonstraties geven voor het grote publiek. Ik ga mee moeten optreden! Het is voor Petra een hele onderneming om met haar twee viervoeters veilig in het park te geraken. Inca die nog niet echt naast haar meewandelt, maar voor en achter en links en rechts gaat snuffelen en dan rond haar draait, zorgt ervoor dat onze leibanden regelmatig in de knoop geraken. Bovendien is de afleiding hier zodanig groot, dat onze neuzen constant op de grond hangen of richting andere hondjes wijzen, zodat er van opletten en mooi meewandelen niet veel in huis komt…

Met een grote zucht, maar veilig komen we aan de Hachikostand aan, net te laat voor de demo… Enthousiast begroeten we Beer, Goodwill, Youssef, Zoeloe, Alfa, Valéas, Quick en nog vele andere mij bekende Hachikohondjes. En Inca is de ster van de dag en wordt op menig ‘oh, zo schattig!’-geroep onthaald en massaal geknuffeld. We zullen nog moeten opletten dat niemand haar meepakt… Samen met Beer en Lilian, het vroegere gastgezin van Zara, maken we een toertje door het park vooraleer de volgende demonstratie gaat beginnen. Ik denk dat we nu zowat elk hondenras dat je je kan inbeelden tegenkomen. Heel rare modellen soms en Inca wilt met hen allemaal kennis maken. Er zijn hier ook overal optredens en spelletjes voor honden. Hier en daar mag ik iets meedoen.

Net op tijd komen we terug bij de Hachikostand aan voor het begin van de demo.  Terwijl ik optreedt, mag Inca even bij Lilian blijven. Bij de apporteeroefening begint ze plots wild te blaffen. Ze wilt meedoen! Je moet weten dat Inca thuis zowat alles apporteert wat ze op de grond tegenkomt, van papierpropjes, tot een bezemsteel of metalen etensbak… Even later krijgt ze toch last van de warmte en zoekt verkoeling in de struiken.

Dit is zo een komisch zicht dat Petra plots in een schaterlach schiet bij het zien van Inca’s schermutselingen. Inca en ik hebben toch iets gemeen: onze voorkeur voor frisse struiken. Zij kruipt er onderaan in, ik sprong er vorig jaar bovenop…

Tijdens een demonstratie doggydance vallen we allebei in de schaduw in een diepe slaap. Inca is zo moe dat ze in Petra’s armen verder blijft slapen. 

Nog even  Jelle, die de demonstraties becommentarieert, dag zeggen op zijn schoot, en dan is het tijd om naar huis te vertrekken.

Vrijdag 7 augustus 2009

Deze week zijn we dikwijls met zijn drie’tjes, Petra, Inca en ik, op stap geweest en hebben we veel in de tuin kunnen spelen.

Om niet heel de tuin in een ravage te doen veranderen, moeten wij viervoeters achter het poortje blijven.

Maar we blijven attent om de minste gelegenheid aan te grijpen mee de tuin in te glippen als Petra het poortje opent. In het gras zit namelijk een nieuw konijntje, genaamd ‘Witloof’, dat hier voor enkele dagen op logement is. Ik ben dol op dat konijn! Daarom zitten we dikwijls al voor het poortje te wachten.

Nu Petra alleen thuis is en alle inkopen moet doen, kom ik als assistentiehond in opleiding bijna dagelijks  in winkels. Ze beginnen mij daar al goed te kennen, maar streeltjes moet ik de laatste tijd minder en minder verwachten. De mensen beginnen te weten dat je een hulphond niet mag aaien.

Inca heeft de kartonnen doos waarin onze hondenspeeltjes lagen, geapporteerd en kapotgebeten. De doos wordt vervangen door een emmer. Inca heeft het concept van speeltjes uit de emmer nemen niet helemaal door en draagt dan maar de volledige emmer vol speeltjes naar de hondenmand.

Ik kom verwonderd kijken wat ze nu weer van zin is…

Met die kleine deugniet heb ik het laatste nog  niet meegemaakt…

Dinsdag 21 juli 2009

Ik loop al een paar dagen niet in  mijn haak. Ik krijg met moeite mijn hondenbrokken binnen, laat meer dan de helft staan. De fut zit er niet echt in. Bovendien krijgen we ’s namiddags een kanjer van een onweer met serieuze stortvlaag te verduren. ’s Avonds horen we het vuurwerk ter gelegenheid van deze feestdag. Een hulphond moet veel verdragen. Echt gerust loop ik er niet bij vandaag. Inca kan het allemaal niets schelen. Hoort die dat dan niet? ‘t Rommelt daar wel echt raar in de lucht. En dan die lichtflitsen erbij. Raar…

Woensdag 22 juli 2009

Het noodlot heeft toegeslagen. Ik zit met een geweldige diarree. Een bezoekje aan de dierenarts van wacht kan niet uitblijven. Diagnose: ontsteking van de dikke darm als gevolg van stress. Waarschijnlijk een combinatie van het broeierige weer, het onweer, het vuurwerk en het gedoe met de nieuwe pup Inca die mij niet echt rust gunt… Pillen, speciaal dieetvoer en extra rust zouden mijn probleem moeten verhelpen.

De Hachikobende zal het deze namiddag voor de demonstraties op de Gentse Feesten jammer genoeg zonder mij moeten doen… Petra vertrekt dan maar alleen naar Gent en krijgt ginder een vervanghond om de demonstraties mee te doen op de Gentse Feesten. Op de drukste plekjes in Gent toont deze bende van de gele capejes hun gehoorzaamheid. Ze maken indruk op het grote publiek en op twee kandidates van de Miss Beachverkiezing, die in de Hachikohonden een unieke shoot zien voor hun promotiecampagne. Meteen ook reclame voor Hachiko!

Jammer dat ik niet bij op de foto sta…Alhoewel, wat niet weet, wat niet deert…
Ik ga een rustige dag tegemoet.

Zaterdag 25 juli 2009

Mijn darmprobleem is ondertussen helemaal opgelost. De pillen en mijn dieet hebben geholpen en ik voel mij al fitter.
Petra komt vroeger terug van de Hachikostage. Ondertussen zijn de 4 assistentiehonden, de duohond en de twee instellingshonden bekend die de stage gaan vervolgen. Onder andere mijn vriendjes Zero en Zara, waar ik veel mee gespeeld heb, zijn er bij!!
Met ons gezinnetje rijden we naar Ertvelde voor de ‘Stoepe-Poolparty’, het jaarlijks terugkerend familiezwembadfeest bij Petra’s jongste zus. Ik word ongelooflijk opgewonden als ik daar Helco, de Labrador-Cocker-kruising weerzie. Petra kan niet anders dan ons eerst even te laten uitrazen op het grasveld naast het poolpartyhuis. Daarna zijn we min of meer in staat ons even rustig te gedragen.
Terwijl de mensen genieten van lekkere hapjes, mogen Helco, Inca en ik in de tuin spelen met elkaar. Dit is fun!!

Even later blijkt dat ons loslaten niet zo een goed idee was… Ik heb een opening in de struiken gevonden en gekozen voor de vrijheid buiten de tuin. Mijn jachtinstinct heeft weer even de bovenhand gehaald. Dit horen Petra en Arne even later aan het hysterische gekakel bij de kippen van de buren. Even breekt er paniek uit. Gelukkig zitten de kippen achter een afsluiting die hoog genoeg is om mij tegen te houden… Het klonk dus vreselijker dan het in werkelijkheid was. De kippen van de buren leven nog allemaal, maar Petra was behoorlijk pisnijdig op mij… Als ze mij roept, ben ik oostindisch doof. Na veel vijven en zessen kan ze mij vaststekken en vlieg ik onverbiddelijk aan de leiband. Weg vrijheid…
De rest van de avond zijn ze iets argwanender ten opzichte van mij… Ik word dit ook wel gewaar en gedraag mij opvallend kalmer.
We sluiten de avond af aan de leiband bij een gezellig terrasvuurtje.

Zondag 26 juli 2009

Omdat Inca stilaan haar slaapbenchke gaat ontgroeien en omdat ik toch aan andere slaapomstandigheden moet wennen tegen de tijd dat ik ‘op kot’ ga in Merelbeke, haalt Arne de oude hondenmand van ‘Typhoon-zaliger’ van de zolder. De mand wordt mooi opgepoetst en ik mag ze uittesten… Inca mag dan binnen afzienbare tijd in mijn grote bench slapen.

Dit bevalt me wel!! Ik leg mij languit in de mand en geniet… totdat Inca het in haar kop krijgt zich er bij te leggen!

Maandag 27 juli 2009

We stappen samen met Oma en Silke naar de markt van Gentbrugge, Inca af en toe in de draagtas, ik te poot met mijn Hachikocape aan. Het is niet echt druk op deze markt, maar er ligt af en toe wel iets verleidelijk lekkers op de grond waar ik naartoe kan duiken tegen de wil van mijn gastmama. Ik haal geen succes…
’s Avonds mag ik, deze keer zonder Inca, mee met Petra en Silke de Gentse Feestentram op.

Het is enorm druk in de stad. De nieuwe voetbalploeg van AA Gent wordt er voorgesteld. We kunnen  backstage van het podium even een glimp opvangen van de nieuwe spelers.

Op het plein staat een massa volk. Er is daar duidelijk geen doorkomen aan. Daarom zoeken we langs kleine steegjes een doorweg. Hier en daar houden we halt voor een muziekoptreden of een straattheateract. De muziek doet mij niets, maar even later blijkt dat ik doodsbenauwd word van twee elfjes die op een tafel een dansact houden op de klanken van mondharmonica- en gitaarmuziek! Vooral de muziek maakt mij van streek. We weten weeral waar we op moeten trainen…
Na dit voorval loop ik alles behalve op mijn gemak, tot we twee Gentse studenten met een assistentiehond van Hachiko tegenkomen! Vrolijk kwispelend begroet ik de bleke Labrador van de N-lichting en mag ik voor de foto op de knie van de studente.

Na nog een bezoekje aan de markt van de Lege Portemonnees, rijden we met de Gentse Feestenbus terug naar huis. Ik ben doodop…

Vrijdag 10 juli 2009

Om Inca meteen goede toiletmanieren te leren, bakent Arne met balken en oranje zand opzij van de oprit een hondentoilet af. Inca en ik snappen niet echt de bedoeling en zien dit plekje als een schitterend leuk speel- en graafplekje. Als mijn gastouders dit ontdekken, zijn wij viervoeters al in twee oranje Goldens veranderd, het hondentoilet in een puttenveld… Het hondentoilet heeft na vandaag opgehouden te bestaan, het oranje zand werd zo snel mogelijk onbereikbaar voor ons gemaakt…

Zaterdag 11 juli 2009

Het is zeer warm vandaag en de zon schijnt in mijn ogen. Silke kwam op het lumineuze idee mij een zonnebril op te zetten. Ik laat maar begaan, maar lang blijft die niet op mijn neus staan… Daar is Inca weer om mij uit te dagen voor een spelletje!

Tegen de avond mogen Inca en ik mee naar een barbecue van de oud-leiding van de scouts. Ik herken bepaalde mensen waarmee we een tijdje terug mee op weekend zijn geweest. We worden enthousiast onthaald door al de kindjes daar. Vooral Inca trekt de aandacht in al haar schattigheid. Inca is moe en vliegt voor een tijdje in haar benchke. Op een rustig plekje valt ze uiteindelijk in slaap.

Petra is ondertussen ook gearriveerd. Ze helpt nu vijf zaterdagen op rij mee bij de stage van vzw Hachiko. Ze heeft vandaag gezien hoe mijn vrienden Zero, Zara, Zoeloe, Zander, Zowie, Zieflex, Yves, Ugly en Xanthos gewerkt hebben met de stagiairs die een assistentiehond willen verdienen. Benieuwd wie zijn toekomstig baasje misschien al leren kennen heeft…

Dit staat mij later ook nog allemaal te wachten!

Terwijl de mensen hun barbecuevlees verorberen, leg ik mij languit onder tafel en geniet van de rust nu Inca ook even uit mijn buurt weg is. Het is niet echt laat als we terug naar huis rijden.

Zondag 12 juli 2009

Elke zondagnamiddag wordt onze straat autovrij gemaakt als ‘speelstraat’. Onze straat loopt dan vol spelende kindjes. De volwassenen keuvelen bij een pintje of kopje koffie rond enkele tuintafels midden op straat en genieten. Inca en ik mogen een tijdje in hun gezelschap vertoeven. Inca is het succes van de dag. Iedereen is vertederd door die kleine schattige pup. Ik krijg af en toe toch ook een beetje aandacht als ik telkens iets van mijn kunnen laat zien. Over Hachiko wordt er ook weer de nodige uitleg verschaft.

Woensdag 15 juli 2009

Het wandelen met Inca gaat steeds beter. Vandaag heeft ze goed door dat we op wandel gaan vertrekken. Ze loopt op een gegeven moment zelfs met mijn leiband in haar muil om mij mee uit wandelen te nemen…

Ik laat ze maar haar gang gaan en volg mooi mee. Ik mag immers niet trekken aan de leiband!

Donderdag 16 juli 2009

Inca en ik zijn intussen dikke vrienden. We spelen veel samen, amuseren ons, maar zijn af en toe ook doodmoe. We vallen dan gezellig bij elkaar in slaap.

Vrijdag 17 juli 2009

Silke, Inca, mijn gastmama en ik nemen de bus naar Stad Gent. Ik met mijn Hachikocape aan, Inca in een draagtas waar ze nog net in past voor als ze te moe is om te stappen. We gaan samen naar de markt.

Inca loopt helemaal in haar sas. Ons gezelschap trekt behoorlijk de aandacht. We geraken geen vijf stappen ver of er wil wel iemand Inca aaien of er vraagt wel iemand uitleg over assistentiehonden. Toch is mijn gastmama tevreden. We zijn allebei superflink. Voor Inca is dit weer een mooi stukje gewenning aan drukte, verkeer, een mensenmassa, kindjes en andere hondjes. Ik heb dit ook allemaal moeten meemaken als ik klein was!

Maandag 20 juli 2009

Petra werkt twee namiddagen mee op de kinderboerderij van Drongen waar zij vroeger nog gewerkt heeft. Tijdens de Gentse Feesten houdt de schoolhoeve een aantal dagen opendeur. Ze kunnen daar dan wat hulp gebruiken. Wij gaan met de rest van de familie ook eens op bezoek ginder. Inca en ik lopen opgewonden mee bij het zien van zoveel mensen, kindjes en rare beesten. Als we Petra aantreffen bij het springkasteel mag ik even bij haar blijven, terwijl Arne met de kindjes en Inca aan allerlei activiteiten deelnemen. Ik fungeer hier nog eens als therapiehond voor kindjes die schrik hebben van honden en als reclame voor vzw Hachiko! Ik gedraag mij weer supervoorbeeldig!

Dinsdag 30 juni 2009

Voor mijn gastmama is de vakantie al begonnen. Voor de rest van mijn gastgezin is het de laatste schooldag. Tegen de middag mag ik mee Silke en Lanse afhalen van school. De vakantie is begonnen!!

Donderdag 2 juli 2009

Deze vakantiedag is het zeer heet. Ik zie af van de warmte en zoek verkoeling in de gang binnen, de enige ruimte waar het nog min of meer fris is.

s’ Avonds begint met het zakken van de temperatuur mijn energie weer op te spelen. Tijd voor actie! Op de Hachikosessie is er van die luie prei die ik vandaag was niets meer over. Na wat ravotten met Alien, Airco, Alfa en Kioshi – de laatste is een geplaatste instellingshond van 9 jaar oud die nog eens mee komt trainen – is het tijd voor de training. Onze gastgezinnetjes zetten zich in een treintje achter elkaar. Eén voor één moeten we bewijzen dat we zonder trekken kunnen volgen. Bij mijn beurt besef ik eigenlijk niet dat er boven mijn kop een extra moeilijkheid bij is: als ik trek, zullen mijn gastmama en ik waarschijnlijk ook een frisse douche mogen verwachten… Ik doe ongelooflijk mijn best en we bereiken beiden droog het eindpunt! Knap, hè! 

De volgende oefening betekent een welgekome verkoeling voor ons: sleutels apporteren uit het water van een hondenzwembadje. Het water is onverwachts dieper dan ingeschat en dit zie ik niet echt zitten om ze uit het water  te halen. Het plastieken potje dat blijft dobberen, lukt beter.

De volgende oefening, zitten en liggen lukt maar half omdat mijn staart blijft bovendrijven.

Dan moeten we allemaal tegelijk in het badje. Dit heeft wat poten in de aarde, maar het lukt! Terwijl wij er met vijf opeengepakt tot aan onze borst in ‘t nat wat beteuterd en onwennig bij staan, gieren onze gastgezinnen het uit van het lachen. Is het dan zo een komiek zicht?

Op het einde van de sessie als we mogen spelen, is er van dat voorzichtig zijn met water niets meer over. Er volgt een waar waterslagveld waarbij we al spelend in en uit het badje spurten. We worden echt zot tot groot jolijt van onze toeschouwers… Leuk! En dan dicht bij mijn gastmama gaan staan om mij eens lekker uit te schudden.

Zondag 5 juli 2009

Ik zie na lange tijd mijn vriend Helco, de labrador-cocker weer op het loopfeest van het kleinste neefje van de familie. Op de speelplaats van de school waar het feest doorgaat, krijgen we heel de namiddag en avond de volle vrijheid om te stoeien met elkaar. Moe en vuil ga ik terug mee naar huis. Ik heb mij rot geamuseerd!

Maandag 6 juli 2009

Mijn volledig gastgezin leidt mij met mijn cape om een supergrote speelgoedwinkel binnen. Het winkelen gaat mij ondertussen al goed af. Ik ben een voorbeeldig hulphondje aan het worden hè!

Woensdag 8 juli 2009

Vandaag is het de grote dag!! We rijden naar Koolkerke (Brugge) waar ik mama Enya en tante Floere van het Hof Tenberge vrolijk begroet. Op het puppypleintje staan 8 pupjes ons toe te kwispelen. Maar mijn gastfamilie heeft slechts oog voor een teefje met een roze bandje… Ah, dat is die kleine die met mijn staart kwam spelen vorige keer! Vanaf nu klinkt de naam ‘INCA’ regelmatig in mijn bijzijn.

Terwijl ik met de kleine Inca en Floere stoei, krijgt mijn gastgezin de nodige uitleg van kweker Hilde. Voor we vertrekken mag ik samen met Floere en Cleo mee op de familiefoto.

Bij de terugrit gedraagt Inca zich op de schoot van mijn gastmama voorbeeldig. Ze vindt autorijden blijkbaar leuker dan ik… Thuis maken Inca en ik pas goed kennis en het klikt meteen.

Nu heb ik er een speelkameraadje bij! Mijn gastmama moet mij wel regelmatig intomen want ik vergeet soms dat Inca nog maar een pupje is. Ik moet nog even wennen aan het surrogaatmama zijn.

Na een tijdje liggen we allebei strijk…

Inca’s bench staat in de woonkamer naast de mijne. Alleen wordt die nog niet aanzien als slaapplaats… Het liefst legt Inca zich vlak voor de achterdeur, dik in de weg voor iedereen die door de deur wil.

Dan ontdekt ze mijn bench. Ik wil haar nog duidelijk maken dat dit mijn domein is. Alhoewel, ze is nog zo klein. Het kan mij eigenlijk niet schelen.

Mijn bench is zelfs groot genoeg voor twee…

Donderdag 9 juli 2009

Midden in de nacht zijn ze een paar keer opgestaan om Inca uit te laten. Ik telkens mee wakker. Dus vanmorgen loop ik er nog een beetje suf bij.

Inca is het ondertussen al goed gewoon.  Klaar voor een eerste wandeling samen met de kindjes!

Terug thuis zijn we allebei moe. Inca zoekt weer mijn staart op en valt daarop in slaap.