Dinsdag 30 juni 2009
Voor mijn gastmama is de vakantie al begonnen. Voor de rest van mijn gastgezin is het de laatste schooldag. Tegen de middag mag ik mee Silke en Lanse afhalen van school. De vakantie is begonnen!!
Donderdag 2 juli 2009
Deze vakantiedag is het zeer heet. Ik zie af van de warmte en zoek verkoeling in de gang binnen, de enige ruimte waar het nog min of meer fris is.
s’ Avonds begint met het zakken van de temperatuur mijn energie weer op te spelen. Tijd voor actie! Op de Hachikosessie is er van die luie prei die ik vandaag was niets meer over. Na wat ravotten met Alien, Airco, Alfa en Kioshi – de laatste is een geplaatste instellingshond van 9 jaar oud die nog eens mee komt trainen – is het tijd voor de training. Onze gastgezinnetjes zetten zich in een treintje achter elkaar. Eén voor één moeten we bewijzen dat we zonder trekken kunnen volgen. Bij mijn beurt besef ik eigenlijk niet dat er boven mijn kop een extra moeilijkheid bij is: als ik trek, zullen mijn gastmama en ik waarschijnlijk ook een frisse douche mogen verwachten… Ik doe ongelooflijk mijn best en we bereiken beiden droog het eindpunt! Knap, hè!
De volgende oefening betekent een welgekome verkoeling voor ons: sleutels apporteren uit het water van een hondenzwembadje. Het water is onverwachts dieper dan ingeschat en dit zie ik niet echt zitten om ze uit het water te halen. Het plastieken potje dat blijft dobberen, lukt beter.
De volgende oefening, zitten en liggen lukt maar half omdat mijn staart blijft bovendrijven.
Dan moeten we allemaal tegelijk in het badje. Dit heeft wat poten in de aarde, maar het lukt! Terwijl wij er met vijf opeengepakt tot aan onze borst in ‘t nat wat beteuterd en onwennig bij staan, gieren onze gastgezinnen het uit van het lachen. Is het dan zo een komiek zicht?
Op het einde van de sessie als we mogen spelen, is er van dat voorzichtig zijn met water niets meer over. Er volgt een waar waterslagveld waarbij we al spelend in en uit het badje spurten. We worden echt zot tot groot jolijt van onze toeschouwers… Leuk! En dan dicht bij mijn gastmama gaan staan om mij eens lekker uit te schudden.
Zondag 5 juli 2009
Ik zie na lange tijd mijn vriend Helco, de labrador-cocker weer op het loopfeest van het kleinste neefje van de familie. Op de speelplaats van de school waar het feest doorgaat, krijgen we heel de namiddag en avond de volle vrijheid om te stoeien met elkaar. Moe en vuil ga ik terug mee naar huis. Ik heb mij rot geamuseerd!
Maandag 6 juli 2009
Mijn volledig gastgezin leidt mij met mijn cape om een supergrote speelgoedwinkel binnen. Het winkelen gaat mij ondertussen al goed af. Ik ben een voorbeeldig hulphondje aan het worden hè!
Woensdag 8 juli 2009
Vandaag is het de grote dag!! We rijden naar Koolkerke (Brugge) waar ik mama Enya en tante Floere van het Hof Tenberge vrolijk begroet. Op het puppypleintje staan 8 pupjes ons toe te kwispelen. Maar mijn gastfamilie heeft slechts oog voor een teefje met een roze bandje… Ah, dat is die kleine die met mijn staart kwam spelen vorige keer! Vanaf nu klinkt de naam ‘INCA’ regelmatig in mijn bijzijn.
Terwijl ik met de kleine Inca en Floere stoei, krijgt mijn gastgezin de nodige uitleg van kweker Hilde. Voor we vertrekken mag ik samen met Floere en Cleo mee op de familiefoto.
Bij de terugrit gedraagt Inca zich op de schoot van mijn gastmama voorbeeldig. Ze vindt autorijden blijkbaar leuker dan ik… Thuis maken Inca en ik pas goed kennis en het klikt meteen.
Nu heb ik er een speelkameraadje bij! Mijn gastmama moet mij wel regelmatig intomen want ik vergeet soms dat Inca nog maar een pupje is. Ik moet nog even wennen aan het surrogaatmama zijn.
Na een tijdje liggen we allebei strijk…
Inca’s bench staat in de woonkamer naast de mijne. Alleen wordt die nog niet aanzien als slaapplaats… Het liefst legt Inca zich vlak voor de achterdeur, dik in de weg voor iedereen die door de deur wil.
Dan ontdekt ze mijn bench. Ik wil haar nog duidelijk maken dat dit mijn domein is. Alhoewel, ze is nog zo klein. Het kan mij eigenlijk niet schelen.
Mijn bench is zelfs groot genoeg voor twee…
Donderdag 9 juli 2009
Midden in de nacht zijn ze een paar keer opgestaan om Inca uit te laten. Ik telkens mee wakker. Dus vanmorgen loop ik er nog een beetje suf bij.
Inca is het ondertussen al goed gewoon. Klaar voor een eerste wandeling samen met de kindjes!
Terug thuis zijn we allebei moe. Inca zoekt weer mijn staart op en valt daarop in slaap.
