Het dagboek van Alix, assistentiehond in spe

Maandag 7 september 2009

Hey!

De tijd gaat zo snel! Wij, het A-team, zijn hier nu al aan onze derde week bezig.

Onze dagen brengen we grotendeels door met eten, op het plasplein plassen, op de speelweide ravotten met mijn makkers, opnieuw op het plasplein, in de kennel rusten en af en toe een beetje commando’s oefenen.

Vooral op de speelweide is dat puur genieten, zeker als het zonnetje schijnt!

Stilaan geraken we goed gewend aan de regels van de kennels. Buiten een foutje hier en daar, doen we ons uiterste best om ons aan die regels te houden.

In het begin wist ik niet goed dat het tegen mij was als ze mij van het plasplein terug binnen riepen. Nu heb ik ondertussen wel door dat, als ik mijn naam hoor, het mijn beurt is om binnen te  komen. Alien zet altijd een sprintje in en vliegt bijna letterlijk haar slaapkamer in. Alfa wil soms te snel zijn en durft dan te protesteren als hij terug vliegt. Ook Airco durft te snel zijn, maar bij de tweede keer doet hij het perfect.

Ik heb wel nog steeds een hekel aan plassen op het beton van het plasplein. Ik sta dan te draaien en te keren aan het hek naar de speelweide. Maar niemand die begrijpt dat ik daarheen wil om op zand of gras te kunnen plassen… Mijn blaas kan het natuurlijk niet eeuwig ophouden en uiteindelijk heb ik er toch aan leren toegeven.

Vorige week was leuk! We hebben allemaal in de tuin mogen rondcrossen. Onze rappel ging erg goed. Hierna volgde een training in houdingen op de hindernissen. We hebben onze trainers versteld doen staan van ons kunnen. Maar ja, rare en bewegende ondergronden waren voor ons een dagdagelijkse kost! Dit is niet meer zo een grote beproeving voor ons.

We zijn ook naar de winkel geweest. Ook daar gingen de commando’s goed.

Later hebben we nog met glans een zware beproeving doorstaan: blijven liggen terwijl tennisballetjes voorbij onze neus over de grond rolden, of een aantrekkelijk piepend beest, een lawaaierige klepper en een paraplu in onze buurt werden gehouden. We deden ons best!

Terug op de speelweide probeerde Elke, één van onze instructeurs , een foto van ons te nemen. (Alien en ik met de groene streep op mijn kop; ik en Wolf)

We vonden haar zo interessant dat ze geen deftige foto kon nemen omdat we vol interesse te dichtbij haar kwamen kijken…

Donderdag 24 september 2009

Vorige week zijn we met ons vieren mee naar de grote faculteit diergeneeskunde mogen gaan. Als 4 brave schattige hondjes zijn we door een tiental studenten onthaald op veel ‘ooh’s en aah’s. Zo mooi, zo braaf, zo schattig! We hadden succes. Tijdens de onderzoeken van onze ellebogen en heupen gedroegen we ons voorbeeldig en we, – correctie, onze poten – mochten ook nog op de foto. Jaja, Hachikohondjes zien ze daar erg graag komen! Zo brave beestjes zien ze daar niet altijd.

Goed nieuws! We zijn allemaal goedgekeurd voor verdere opleiding tot assistentiehond!

We hebben deze week lichten leren aansteken. De anderen waren er iets sneller mee weg dan ik. Ik was een beetje de ‘rare’ want ik gebruikte mijn kin in plaats van mijn neus… De volgende dag probeerde ik het met mijn kaak… Weer grote hilariteit bij de trainers… Ook mijn enthousiast klappertanden bezorgt hen leuke tijden. Ik kan het nu eenmaal niet laten klapgeluidjes te produceren als ik opgewonden ben.

Een van onze instructeurs kan soms superenthousiast reageren als ik iets goeds doe. Ze jubelt dan luid, klapt in haar handen en roept luid ‘flinke! ja watte! woehoew!’ Zo luid dat ik er van ineen duik… Is me dat schrikken!  Voortaan word ik wat voorzichtiger beloond.

We mogen sinds kort telkens zelf de deur van de oefenzaal open en dicht doen. Dat is leuk! 

Oh ja! En nog een leuk nieuwtje! We hebben sinds kort drie kleine puppy-buren! We mochten met hen spelen, zo tof! En zeggen dat wij ook zo klein zijn geweest…

Woensdag 30 september 2009

Ondertussen is het een drukte van jewelste in de puppybox naast ons plein. Ook de andere vier puppies van de D-lichting lopen er ondertussen bij. Leuke rakkertjes! (zie link op de website van vzw Hachiko)

Morgen worden ze in hun  nieuwe gastgezin geplaatst en beginnen ze aan hun assitentiehondenloopbaan! Waar is de tijd…

Dinsdag 6 oktober 2009

Het is al een hele middag aan het regenen geweest. Normaal gezien is er hier op de speelweide steeds een grote droge plek door de bomen die erover hangen, maar vandaag niet. Juist nu hebben we uitzonderlijk lang mogen buiten spelen.

Resultaat: vier doorweekte, zwarte goldens in plaats van witte…

Zo vuil zijn we nog nooit van het speelplein afgekomen. Een borstelbeurt had nu helemaal geen zin meer.

Precies zoals kleine kinderen die een hele middag buiten hebben gespeeld, zijn we, redelijk uitgeblust, rotsvast in slaap gevallen in onze kennel. Tijd en gelegenheid om ons een nieuw commando aan te leren was er niet meer…

Tot de volgende!

Poot!

Alix